Start arrow Reizen arrow PERMIT DE PECHE
PERMIT DE PECHE

ImageAl enige tijd vraag ik me af of ik dit verhaal over mijn eerste buitenlandse vliegviservaring wel moet schrijven. Het komt dan tussen al het “geweld” van bonefish, (zee)forellen en andere gevaartes in te staan. Toch heb ik de stoute schoenen maar aan getrokken en ben wat toetsen in gaan drukken.

Een dik jaar geleden heb ik mijn eerste kennismaking met het vliegvissen gehad via de jaarlijkse vliegviscursus van de NNVV. Vanaf de eerste cursusavond ben ik goed besmet geraakt met dit virus. Het is een prachtige hobby en na een jaar de (Noord)Nederlandse watertjes onveilig te hebben gemaakt, was het nu zover dat de hengels mee gingen op vakantie naar Frankrijk. Het plan was om eerst een week in de Elzas te kamperen en daarna af te zakken naar de Jura en hier had ik mijn zinnen gezet op de Loue. Ik had hier en daar op internet al flink wat voorpret gehad en dacht dan ook dat ik er klaar voor was. Helaas moet de Loue nog enige tijd op mij wachten, want vanwege slechte weersomstandigheden zijn we, na de regen in de Elzas en dezelfde vooruitzichten voor de Jura, verder afgezakt naar het departement Ardèche. We kwamen terecht op de camping Albanou in het dorpje St. Julien-en-St. Alban wat gelegen is aan het riviertje de Ouvèze.’s Avonds al even, op het oog, het water verkend. Er stond weinig water in de rivier, maar er was veel vis zichtbaar. 

ImageZondagochtend de campingbaas gevraagd waar ik een permit de pêche zou kunnen kopen. Volgens hem was dat allemaal niet zo nodig en moest ik maar gewoon gaan vissen. En als ik dan eventueel controle zou krijgen moest ik maar de niets wetende toerist uit gaan hangen. Nou is dit niet helemaal mijn stijl en ik had spookverhalen op internetfora gelezen dat al je materiaal in beslag genomen kon worden. Dus op zoek naar de plaatselijke Tabac-Presse (tabaks- en krantenboer). De dame daar kon me niet goed helpen en vond dat ik de volgende dag maar terug moest komen, want dan zou haar man er weer zijn en die kon me wel helpen. Ik wou vissen dus een dorp verder het wederom geprobeerd en daar kon ik mijn permit de pêche à 30 euro kopen. Met deze vakantievergunning kun je 7 aaneengesloten dagen in Frankrijk vissen in zowel 1e (met salmoniden) en 2e categorie water. In de informatieboekjes die ik bij de vergunning kreeg las ik dat de Ouvèze tot de laatste categorie behoort.

ImageNa de lunch de hengel opgetuigd, waterschoenen en vliegvisvest aan en opgewonden op weg naar de rijke visgronden! En daar sta je dan met korte broek tot aan je knieën in het niet echt koude kraakheldere water van een stromend Frans riviertje met een 3tje te zwiepen. Door de lage waterstand was ik genoodzaakt om de poeltjes af te vissen. Eerst met een droge vlieg maar dat vond ik niet echt een succes. Nadat ik er een kleine goud-kop-pheasant-tail had aangeknoopt kreeg ik enkele aanbeten, maar daar bleef het dan ook bij. Jammer, maar ik had wel ontzettend genoten van de gehele ambiance. ’s Avonds na het eten weer het water in. Ik had er een klein nimfje aangeknoopt met een blauw metallic kopje. Dit vliegje had ik ooit eens bij elkaar verzonnen en gebonden, omdat het me wel een aardige combinatie leek. Harde aanbeten waren het gevolg en het duurde niet lang of de eerste vis aan de vlieg was een feit: een piepklein kopvoorntje! Vis is vis en dan ook nog een voor mij nieuwe soort. Prachtig! Even later een wat groter exemplaar op dezelfde nimf en dat was voor mij de reden om deze vlieg een naam te geven en wel de Ouvèze nimf (het bindpatroon is te vinden bij het onderdeel “vliegen” van deze site). Wat me verbaasde waren de harde aanbeten van de kopvoorns, zelfs van de kleintjes. Zo heb ik me gedurende 7 aaneengesloten dagen prima vermaakt in dit watertje. Ik heb alleen maar kopvoorn gevangen variërend van 7-20 cm aan nimfjes. Wel hele grote kopvoorns zien zwemmen en getracht te vangen, maar ik kon ze niet interesseren om mijn vlieg (en ik heb er veel verschillende aan geknoopt)  te pakken. Hetzelfde voor barbeel wat zo nu en dan ook rond zwom. Wat me op viel was dat als ik 1 of 2 vissen had gevangen in een poel ze daarna niet meer beten, terwijl ze er nog wel rond zwommen. In een poel stroomopwaarts had ik dan vaak wel weer succes.


De enige concurrentie die ik tijdens het vissen had was een ijsvogel, veel kleine zilverreigers en buurkinderen van de camping die met een gekocht vistuigje aan een tak gebonden ook visjes vingen. Het grote voordeel van een camping bij een rivier is dat je even een uurtje (of 2) kunt gaan vissen. Voor mij is vakantie nog altijd een gezinsaangelegenheid en op deze manier is dat prima te combineren.
Voor mij was het echt spectaculair vissen op niet zo spectaculaire vissen in niet spectaculaire aantallen.

Marten