Start arrow Vissen arrow FRIESCHEVEEN OKTOBER 2014
FRIESCHEVEEN OKTOBER 2014

ImageFriescheveen, 19 oktober 2014
Even voor tienen was het verzamelen bij café Friescheveen aan de Meerweg. Het weer was redelijk. Wel een stevige bries uit het Zuid-Westen. Na wat sterke verhalen en koffie werden de benodigde visvergunningen door de uitbater uitgeschreven en vier roeibootjes te water gelaten. We waren met z’n achten dus twee man per boot.

Bij het wegroeien kolkte het water behoorlijk van de wegschietende vis: dat beloofde misschien ook veel goeds voor op het wat wijdere water. Op het eerste stuk richting het Friescheveen was het echt door de waterbeplanting roeien. Ook daaraan kun je merken dat het nog niet koud geweest is. De waterbeplanting sterft al wel af maar is nog volop aanwezig.
Al snel bereikten we het open water van het Friescheveen. Voor mij de eerste keer in een boot. Hiervoor al vele malen schaatsend over het Friescheveen gezwierd. Echt mijn favoriete plek om te schaatsen. Het is en blijft een prachtig stuk natuurgebied en heel erg mooi dat er gevist mag worden met een speciale vergunning en de boten van het café. Al snel waaierden de vier bootjes alle kanten op. Waarbij het bij één boot wel opviel dat de roeitaken van de bemanning, bestaande uit een jong Hunzepalmer exemplaar en de nestor van de vereniging, wel heel eenzijdig verdeeld waren. Onder het motto “oud vleesch moet eerst op” moest de nestor flink aan de riemen trekken.

Het was niet echt denderend met het vissen getuige de vele rondtrekkende bewegingen van de bootjes en het uitstappen van 12,5% van de deelnemers die het op de wal verder ging proberen. Na twee uren geroeid en blank gevist te hebben, besloot de helft van de vloot koers terug te zetten naar de aanlegkade omdat daar de nodige kolken in het water waren waargenomen. Daar aangekomen bleek het nog steeds te kolken en de eerste worp leverde gelijk een dikke voorn op. Al snel stonden we met vijf man op een rij dikke voorn en kleine baars boven water te toveren. Zeer felle aanbeten door sterke vis. Mooi! Het was wel oppassen met argeloze voorbijgangers op weg van en naar de vogelkijkhut die achter ons langs liepen. Enige tijd later druppelde de rest van de vloot tussen de regendruppels door ook weer binnen en bleek dat er op het “grote” water toch een 80-er snoek de behoefte had gehad om even boven het wateropppervlak te vertoeven alsmede enkele witvisjes. Toen het ook bij de wal-vissers rustig begon te worden, werd besloten dat de gezamelijke visdag om was.  Na nog wat sterke verhalen, koffie en hier en daar een kroket, was deze prachtige Hunzepalmer visdag ten einde.

Marten Staal

ImageImage
Image
Image
ImageImageImage